«اگر خدمت است، خدمت کند» (رومیان ۱۲: ۷).
کلیسا بدن مسیح است و مسیح به هر عضوی عطاهای روحانی بخشیده است. «اما به هر یک از ما به فراخور اندازۀ بخشش مسیح، فیض بخشیده است» (افسسیان ۴: ۷). لذا وظیفۀ رهبران کلیسا این است که کارکرد و نقش عطاها را در کتابمقدس درک کنند و به جماعت خود تعلیم دهند که چگونه از آنها استفاده کنند. در بخش قبل، بررسی رومیان ۱۲: ۶-۸ را آغاز کردیم و دیدیم که در اینجا پولس ما را با هفت عطای انگیزشدهنده که خدا به کلیسایش داده است، آشنا میسازد. من اعتقاد دارم که هر عضوی در کلیسا، به واسطۀ عطایی که به او داده شده، در خدمت مسیحی خود انگیزش مییابد. در آیۀ ۶، پولس عطای نبوت را معرفی میکند که در بخش پیشین به آن پرداختیم. اینک در آیۀ ۷، به عطای «خدمت» میپردازیم. هم پطرس و هم پولس به این عطای خاص اشاره کردهاند. «اگر کسی خدمت میکند، با قدرتی که خدا میبخشد خدمت کند، تا در همه چیز، خدا به واسطۀ عیسای مسیح تمجید شود» (اول پطرس ۴: ۱۱). پطرس روشن میسازد که خدمتگزاری امری است روحانی و باید با قدرت روحالقدس انجام شود، به گونهای که جلال به خدا برسد.
چرا خدمتگزاری مهم است
کسی که عطای خدمتگزاری دارد، از قابلیت خاصی برای تشخیص نیازهای دیگران و برطرف ساختن آنها برخوردار است. برای من شگفتانگیز است که پولس عطای خدمت را درست بعد از عطای نبوت قرار داده است. یقین دارم که روحالقدس این ترتیب را برای عطاها به کار برده تا چند حقیقت حیاتی را به ما یادآوری کند.
مُهر اصالت پیام ما: نخست، خدمت کردن به دیگران در بدن مسیح ضروری است تا به پیام ما اصالت و اعتبار ببخشد. نبی میتواند کلام خدا را اعلام دارد، اما اغلب اوقات، این عمل خدمتگزاری است که مردم را جذب میکند، و به سخن ما جسم میبخشد، و حقیقت را در دل مردم مُهر میکند. خداوند ما عیسی که کلمۀ تجسمیافته است، همچون خدمتگزار ظاهر شد. «زیرا به شما میگویم که مسیح برای نشان دادن امانت خدا، خدمتگزار یهودیان شد تا بر وعدههایی که به پدران داده شده بود، مُهر تایید زند» (رومیان ۱۵: ۸). چه بسیار افراد به سوی مسیح آمدهاند فقط به این دلیل که اعمال محبتآمیز خادم مسیح را دیدهاند!
نشاندهندۀ خصائل مسیح: دوم، خدمت کردن به دیگران، نشاندهندۀ خصائل مسیح است. «بلکه خود را خالی کرد و ذات غلام پذیرفت» (فیلیپیان ۲: ۷). همین خصلت را بهتر درک خواهیم کرد، وقتی میبینیم که پولس میفرماید: «هیچ کاری را از سر جاهطلبی یا تکبر نکنید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید» (فیلیپیان ۲: ۳). وقتی دیگران را با فروتنی خدمت میکنیم و اشتیاقی خالص داریم که خدا را جلال دهیم، این امر بر پیغامی که نبی اعلام داشته، شهادت میدهد.
چگونه تشخیص دهیم
بدیهی است که همۀ ایمانداران دعوت دارند که به خاطر مسیح دیگران را خدمت کنند، اما خدا به کلیسایش افرادی را بخشیده که عطای روحانی خدمت را دارند. شخص چگونه میتواند تشخیص دهد که از این عطا بررخودار میباشد. تیموتائوس این عطا را داشت و میتوانیم در زندگی او خصوصیات شخصی را مشاهده کنیم که دارای آن میباشد.
جاری بودن اشتیاق به خدمت: خدمتگزار قابلیت این را دارد که نیازهای عملی دیگران را ببیند و مشتاق است آنها را برطرف سازد، بلکه از درون او جاری است. این عطیه را در تیموتائوس مشاهده میکنیم و پولس در خصوص او چنین شهادت میدهد: «کسی دیگر ندارم که اینچنین خالصانه به فکرتان باشد» (فیلیپیان ۲: ۲۰).
احساس شادی: خدمتگزار وقتی میبیند که بار دیگران را سبک میکند تا به خدمت خاص خود بپردازند، شادی خاصی احساس میکند. پولس شهادت میدهد که تیموتائوس برای او همچون پسر است تا خودش بتواند در خدمتش موثرتر باشد. خدمتگزاران از اینکه بتوانند واعظان و معلمان را از مشغلههای مختلف آزاد سازند تا تمام نیرویشان را صرف خدمتشان بکنند، بسیار شاد میشوند.
نمیتواند پاسخ منفی بدهد: برای خدمتگزار دشوار است که به مردمی که نیازمند کمک او هستند پاسخ منفی بدهد. این امر اغلب سبب میشود که وظایف متعددی بر دوش بگیرد و قولهای زیادی بدهد. کسانی که انتظارهایشان برآورده نمیشود، ممکن است احساس سرخوردگی و خشم کنند. این هشداری است برای کسانی که عطای خدمت دارند: در قولهایی که به دیگران میدهید، واقعبین باشید، و مطمئن شوید که میتوانید سر قولتان بایستید. نیاز به تشویق دارد: خدمتگزار نیاز دارد از سوی کسانی که خدمتشان میکند، مورد تشویق قرار گیرد. پولس این نکته را در تیموتائوس مشاهده کرد، و از این رو او را مورد تشویق قرار داد.
میل به دیدن نتیجه: خدمتگزار مایل است دستورالعملهای روشنی در مورد خدمتی که از او انتظار میرود، داشته باشد و به طرحهای کوتاهمدت واکنش مثبتتری نشان میدهد، زیرا میتواند نتایج آنها را زودتر مشاهده کند. پولس تیموتائوس را تشویق میکرد که در دعوت خود استوار بماند (اول تیموتائوس ۴: ۱۶).
احساس عدم کفایت میکند: خدمتگزار اغلب با احساس عدم کفایت دست به گریبان است و ممکن است خود را از نظر روحانی واجد صلاحیت نداند. پولس لازم میدید مکررا به تیموتائوس یادآوری کند که واجد صلاحیت است زیرا دعوت او از خدا بوده است. اغلب اوقات، عطاهای تکلمی ممکن است روحانیتر تلقی شود؛ به همین جهت، ممکن است سبب شود که خدمتگزاران کار خود را آنقدر مهم نینگارند.
دو گرایش خطرناک
شاید شما خودتان این خصوصیات خدمتگزاری را در خود یا در یکی از اعضای جماعتتان تشخیص دهید. در خاتمۀ این مقاله، به زنی توجه کنیم که طبق شهادت اناجیل، عطای خدمتگزاری داشت. ماجرای مارتا را میتوان در لوقا ۱۰: ۳۸-۴۲ یافت. در کسانی که عطای خدمت دارند، دو گرایش ممکن است به چشم بخورد که باید آنها را تحت کنترل در آورد.
فراموش کردن نیاز به روحالقدس: نخست اینکه مارتا آنقدر «خدمتمحور» شده بود که فراموش کرده بود باید در کنار پای عیسی نیز بنشیند. «اما مارتا... سخت مشغول تدارک پذیرایی بود» (آیۀ ۴۰). برای خدمتگزاران این خطر وجود دارد که خود را در اثر خدمت به دیگران درمانده سازند و فراموش کنند که لازم دارند با مطالعه و تعمق بر کتابمقدس و دعا، از روحالقدس پر شوند.
قضاوت کردن بر دیگران: دوم، مارتا دچار «فرافکنی عطای خود» شد و مریم را شماتت کرد که چرا مانند او مشغول خدمت نیست. او شکایتکنان به عیسی گفت: «سرورم، آیا تو را باکی نیست که خواهرم مرا در کار پذیرایی تنها گذاشته است؟» (آیۀ ۴۰). کسانی که عطای خدمت دارند، ممکن است بسیار آسان در دام قضاوت کردن دیگران بیفتند. ممکن است دچار این تصور شوند که همۀ پیروان واقعی عیسی باید همواره در حال خدمت کردن به دیگران باشند. پاسخ البته این است که باید میان مریم که در کنار پای عیسی نشسته بود، و مارتا که عیسی را خدمت میکرد، تعادلی به وجود آورد.
خدا را برای آنانی که عطای خدمتگزاری را دریافت داشتهاند سپاس میگوییم. یقین حاصل کنید که ایشان را مورد تشویق قرار میدهید و از آنان قدردانی به عمل میآورید.
#نداگر
