بعضی کلیساها، واژۀ شیخ را با عنوان شبان، مترادف میدانند. در برخی کلیساهای دیگر، هیاتی به عنوان مشایخ برگزیده میشوند که شخصی به عنوان مدیر هیات یا شبان، مسئولیت مدیریت امور تعلیمی و موعظۀ کلام خدا را بر عهده میگیرد.
شیخ، شبان، و ناظر (که اسقف یا پرزبیتر هم نامیده شده)، واژهای است که در مورد جنبههای گوناگون یک مقام به کار میرود (به اعمال رسولان 20: 17، 28 فیلیپیان 1: 1؛ اول تیموتائوس 3: 1، 5: 17؛ تیطس 1: 5-9؛ اول پطرس 5: 1-2).
شیخ کلیسا باید:
• کلیسا را با روحیۀ خدمت «پیشوایی» کند (اول تیموتائوس 5: 17؛ عبرانیان 13: 17؛ اول پطرس 5: 1-3).
• با تعلیم کتابمقدس، مقدسان را «تجهیز و تکمیل» کند (افسسیان 4: 11-12؛ اول تیموتائوس 4: 6، 11، 13، 16؛ دوم تیموتائوس 4: 2-4).
• گلۀ خدا را از تعالیم غلط و مخرب حفاظت کند (اعمال رسولان 20: 17، 28-30؛ اول تیموتائوس 1: 3-4، 6: 20-21؛ دوم تیموتائوس 4: 1-5؛ تیطس 1: 10-16).
• در مقابل هر بینظمی و فریبکاری افراد، مراقب کلیسا باشد (دوم تیموتاتوس 2: 14-18، 26-23 تیطس 3: 9-11).
پولس رسول فرموده، «اگر کسی منصب اسقفی (یا شیخی) بخواهد، کار نیکو می طلبد» (اول تیموتائوس 3: 1). اشخاص باید ترغیب شوند که خصوصیات شایستۀ مسیحی را از خود بروز دهند و تواناییهای رهبری را در خود تقویت بخشند.
اما پولس رسول ادامه میدهد که، «اسقف باید...». اگر کسی خواهان منصب رهبری در کلیسا باشد، بسیار نیکوست، اما چنین شخصی باید دارای کفایت و خصوصیات لازم هم باشد. در فهرست خصوصیات مذکور توسط پولس،
به بیگناهی کامل اشاره نشده، اما واجد معیار بالایی از خصوصیات شخصیتی مسیحی، و ایمانی بالغ و رشد کرده در مسیح است.
دن وندر لاگت و کورت دوهان
# Dan Van Der Lugt, # Curt De Haan, #elder
