گاهی اوقات مردم در مورد اینکه زندگی غایی را باید همین حالا زندگی کرد صحبت میکنند. این عقیده که ما میتوانیم بهترین زندگی ممکن را بر روی زمین برای خود بسازیم، حتی در میان مسیحیان هم متداول شده است. اما، این تنها در صورتی ممکن است که ما به جهنم میرویم.
اگر جهنم آیندۀ شماست، بهترین زندگی شما همین حالاست. اما اگر مقصد شما بهشت است، بهترین زندگی شما هنوز در راه است. به عبارت دیگر، اگر در مسیح نیستید، چیزی بهتر از این زندگی نخواهید یافت. اما، اگر با مسیح هستید، دردها و گرفتاریهای شما در این دنیا تنها دردی خواهد بود که تجربه و تحمل میکنید.
همانطور که اسکات سائولز میگوید: «اگر امید شما در عیسی است، کمترین چیزی که می تواند برای شما در آینده اتفاق بیفتد، رستاخیز و حیات ابدی است».
چرا باید بهشت را موعظه کرد؟
ما شبانان موظفیم به اعضای کلیسا یادآوری کنیم که بهترین هنوز در راه است. وقتی زیر بارهای زندگی خم شده اند، میتوانیم با اطمینان اعلام کنیم بهتر است که هر بیماری و رنجی را در «مسیح» تحمل کنند تا اینکه از هر راحتی و خوشی «بدون او» لذت ببرند.
وقتی به ایماندارانی که سردرگم، سرگردان و پریشانند، مشاوره میدهیم، و یا وقتی در کنار افرادی قرار میگیریم که از این دنیا خسته شدهاند و احساس تعلقی نمیکنند، میتوانیم به آنها بگوییم که در بهشت بیشتر از این زندگی احساس در خانه بودن خواهند داشت. خدا که بر تخت نشسته است، خیمۀ خود را بر مردمش برپا خواهد کرد (مکاشفه 7: 15). تصور کنید که خدای متعال خیمۀ گستردهاش را بر روی مردم پهن میکند و همه زیر آن قرار میگیرند. خدا میفرماید: «شما اینجا در خانه خواهید بود، هیچ کس بیرون نخواهد بود»
در این بخش دربارۀ سه حقیقت از مکاشفه باب 7 که می تواند موعظۀ ما را در مورد بهشت هدایت کند صحبت میکنیم:
1) در بهشت، خدا را آن طور که همیشه آرزویش را داشتید خدمت خواهید کرد. مقدسینی که آنها را خدمت میکنیم اغلب خسته و درمانده هستند. میل خدمت به خداوند که به مسئولیت ها در کار و خانواده اضافه میشود، به راحتی میتواند خستگی را به همراه آورد. ما خداوند را دوست داریم و مشتاق خشنود کردن او هستیم، اما گاهی حتی بهترین تلاشهای ما هم کافی نیستند. روح مشتاق است، اما جسم ناتوان. با خستگی رشد میکنیم؛ دلسرد میشویم و در مشکلات حل نشده و سوالات بیپاسخ فرو میرویم. اما، همیشه اینطور نخواهد بود. در بهشت همۀ خستگیها از بین میرود. در خدمت کردن به پادشاه خود «شبانه روز» طراوت و انرژی خواهیم داشت (مکاشفه 7: 15). پس اعضای کلیسای خود را تشویق کنید که بالاخره یک روز آن طوری زندگی و خدمت میکنند که همیشه آرزویش را داشتند.
2) در بهشت، عیسی شما را به سوی شادی روزافزون هدایت خواهد کرد. بهشت فراتر از آن است که صرفا مکانی باشد برای پی بردن به چیزهای حیرت آور. یوحنای رسول دید که شادی بزرگ بهشت خود مسیح است، کسی که ما را به سوی شادی روزافزون هدایت خواهد کرد. بره، شبان ما خواهد بود، و ما را تا ابد سیر و تازه میکند (مکاشفه 7: 16).
یکی از راستدینان (پیوریتن) به نام توماس بوستون (1676-1732) چه خوب گفت که: «کمالات الاهی یک عرصۀ نا محدود خواهد بود که شخص جلال یافته تا ابد در آن رشد خواهد کرد، بیشتر و بیشتر از خدا میبینید، زیرا آنها هرگز به انتهای ابدیت نمیرسند. آنها می توانند هر لحظه ظروف خود را به این اقیانوس بیاورند، و آنها را با آب تازه پر بسازند.»
علاوه بر این، همان طور که دونالد مکلئود اشاره میکند، زندگی در بهشت برای نجات یافتگان از زندگیای که بیگناهان در باغ عدن داشتند بهتر خواهد بود. او اشاره میکند که زندگی در باغ آزادی عمل برای هنر، علم، فناوری و الاهیات را فراهم کرده بود. او سپس می گوید: «بدون شک همۀ اینها برای دنیای در پیش رو صحت خواهد داشت. نه تنها خالق بلکه خلقت نیز موضوعی از شگفتی برای نجات یافتگان خواهد بود. این موضوع عقل آنها را به چالش میکشد، قوۀ تخیل و ابتکار آنها را برمیانگیزاند. این داستان هیجان انگیزی است: ذهن های بااستعداد در بدن های نیرومند در دنیایی تبدیل یافته. خوشی که در بهشت تجربه میکنیم راکد نخواهد بود. همان طور که جاناتان ادواردز می گوید: «این خوشی مجموعهای از خوشی هایی است که به هم اضافه شده اند و لذت همۀ آنها پایدار است.» فقط تصور کنید که هزاران سال با خدا بودن، برای قوم او چه شکلی خواهد داشت: دانش و قدوسیت آنها تا بی نهایت افزایش می یابد، زیرا وقتی دانش آنها از خدا افزایش می یابد برتری او را بیشتر خواهند دید، و هرچه برتری او را بیشتر ببینند، بیشتر او را دوست خواهند داشت، و هرچه بیشتر خدا را دوست داشته باشند، خوشی و شادی بیشتری در او خواهند داشت.
ادواردز در این گفته، تعریفی از خوشی روز افزون یا آیندۀ شما در عیسی را ارائه میدهد.
3) در بهشت، همۀ زخم هایتان التیام خواهند یافت. «خدا هر اشکی را از چشمانتان پاک خواهد کرد» (مکاشفه 7: 17). به معنای واقعی کلمه، او این اشکها را از چشمان ما پاک خواهد کرد، همان طور که اشکها را بر می دارد منشا آنها را نیز بر میدارد. بارهایی که مردم ما متحمل شده اند دیگر آنها را خم نخواهد کرد. وسوسه هایی که با آنها مبارزه کرده اند دیگر به آنها حمله نخواهد کرد. دردهایی که تحمل کرده اند دیگر آزارشان نخواهد داد. تصور کنید: نه گناهی که اعتراف شود یا وسوسه ای که غالب شود؛ نه بیماری ای که از آن رنج برده شود؛ نه دردی که تحمل شود؛ نه ترسی برای مواجهه؛ نه مشکلاتی برای تحمل . به سوال شما پاسخ داده شده است،
شکهایتان برطرف شده، اشک هایتان با انگشتان مهربان خدا برچیده شده است. عالیترین زندگی شما، عالی ترین زندگی یک مسیحی در بهشت است و نمیتواند الان باشد. دانستن شادی آینده برای به دست آوردن قوت در مواجهه با زندگی الان مان، حیاتی است.
خدا از ما می خواهد در آنچه که در بالاست تفکر کنیم، نه بر آنچه که بر زمین است (فیلیپیان 3: 19-21؛ کولسیان 3: 2). بنابراین ای شبانان، برای جلال ابدی مسیح و خوشی بی پایان اعضای کلیسای تان، بهشت را برای آنها موعظه کنید.
این متن با اجازۀ رسمی از Gospel Coalition ترجمه شده است.
#نداگر
