کلیسای خانگی طبیعی ترین راه برای گسترش و رشد مسیحیت در طول دورهها بوده است. در قرن اول، اگر نشانی کلیسایی را می خواستید، نشانی یک خانه را به شما می دادند. امروزه شاهدیم که تعداد کلیساهای خانگی به علت انعطافپذیری آنها به سرعت در حال افزایش است؛ مردم در جوی غیر رسمی، در خانهای جمع می شوند و عامل اصلی که آنها را کنار یکدیگر نگه میدارد، رابطه بین آنهاست نه ساختمان محل تجمع. آنها با مشکل هزینههای مالی روبرو نبوده، به راحتی می توانند در محیطهای مختلف قرار گیرند. مانند آب می توانند در هر ظرفی جاری شوند و بدین گونه خود را با محیطهای گوناگون وفق دهند و حیات، انرژی و زندهدلی مسیح را به ارمغان آورند.
اکثر اوقات این کلیساها بهترین مکان برای غیرایمانداران هستند تا در محیطی امن و بدون مخاطره با مسیح آشنا شوند. همچنین محیطی بسیار طبیعی برای نوایمانان است تا آموزش لازم برای شناخت خدا را در آنجا دریافت کنند. برای تاسیس این کلیساها نیازی به رهبران دورهدیده در سطوح بالا نیست، بلکه رهبران کلیسای خانگی که خود آموزش گرفته و می خواهند تحت قدرت کلام خدا و هدایت روحالقدس، به رهبرانی شایسته تبدیل شوند، رهبری این کلیساها را به عهده می گیرند.
اما درست همان خصوصیتی که قوت کلیسای خانگی محسوب می شود، میتواند باعث سقوط آن گردد. چرا که بسیاری از کسانی که این کلیساها را هدایت می کنند از رهنمودهای کتابمقدس برای شکوفا شدن کلیسای عیسای مسیح و آشکار شدن پادشاهی خداوند، هیچگونه آگاهی ندارند. رهبران جدید بیشتر تمایل به تکرار عملکردهای موجود دارند تا توصیف و اجرای حقیقتی که در خبر خوش آمده است. با در نظر داشتن این مطلب، بیایید نگاهی عمیقتر بیفکنیم به آن اصول اساسی که یک کلیسای خانگی مبتنی بر کتابمقدس، باید بر آنها بنا شود تا در برابر طوفانهای اجتنابناپذیر استوار بماند.
مسیح، سر کلیسا
اجازه دهید مسیح به عنوان سر کلیسای خانگی حکمفرمایی کند: «و او بدن یعنی کلیسا را سر است» (کولسیان ۱: ۱۸). کلیسای خانگی فرا خوانده شده تا تحت فرماندهی مسیح گرد هم آید، نه بر اساس جذبه روحانی فردی که رهبری را به عهده گرفته است. پولس در افسسیان از کلیسایی سخن میگوید که در اثر امواج تعالیم مردمانی حیلهاندیش و مکار به عقب و جلو رانده می شدند. آنها با راههای فریبآمیز خود، مشارکتی از اطفال به وجود آورده بودند. «بلکه در محبت پیروی راستی نموده، در هر چیزی ترقی نماییم در او که سر است، یعنی مسیح» (افسسیان ۴: ۱۵). من قطعا باور ندارم که اکثر رهبران کلیسای خانگی عمدا بخواهند باعث گمراهی گلههایشان شوند، اما زمانی که مسیح به عنوان سر بدن شناخته نشود، ناخودآگاه این اتفاق خواهد افتاد. با دیدن کار خدا در زندگی دیگران، به راحتی میتوان تحت تسخیر هیجان آن قرار گرفت و آمدن افراد به سوی مسیح را به حساب رهبری خود گذاشت. موفقیت در خدمت باعث سرخوشی می شود؛ بنابراین لازم است که تمرکز کلیسای خانگی، به طریقی که اقتدار و فرمانروایی مسیح را عزت بخشد، در زیر آمده است:
- پیشاپیش، برای تمامی حاضرین دعا کنید، از مسیح بخواهید که در جمع شما با قدرت حاضر باشد و شما را محافظت نماید.
- تمامی جلسات را با پرستشی شروع کنید که روی شخصیت خداوند تکیه می کند؛ به طور مثال، بسیاری از خصوصیات خداوند در مزمور ۱۴۵ آمده است که میتوان آنها را شناسایی کرده، در نیایش خود از آنها استفاده کنیم.
- در مقام یک رهبر، خود را کاملا به مسیح سپرده، با قلبی خادم حضور یابید.
- با قائل شدن مرجعیت نهایی برای کلام خدا در برابر هر عقیده و رسمی، به مسیح جلال بخشید.
- حضور مسیح را انتظار بکشید، نگاهتان بر او باشد و برای گرفتن رهنمود، به کلام او رجوع کنید و سپس تمامی نیازها را به صورت دعای شفاعت در حضور او بلند کنید.
کهانت همه ایمانداران
یاد بگیرید برای کهانت ملوکانه همۀ ایمانداران خوشحالی کنید و از آن تجلیل به عمل آورید: «لکن شما قبیلۀ برگزیده و کهانت ملوکانه هستید» (اول پطرس ۲: ۹). معنای کاهن در مفهوم تاریخی آن، به معنی شخصی است که خدا را به مردم می شناساند و نیازهای ایشان را در قالب دعای شفاعت به نزد خدا می برد. پادشاهمان عیسای مسیح، کاهن اعظم کامل است؛ چرا که او خدای نادیده را بر ما آشکار می سازد و با بردن گناهان ما بر روی صلیب، ما را بی عیب به حضور خدایی میبَرَد که خود مقدس است. در طی تاریخ اولیۀ کلیسا، گروهی متشکل از کشیشها یا مردان روحانی به وجود آمد که به نظر می رسید رابطۀ نزدیکتری با خدا دارند و می توانند به عنوان کسانی که کلام خدا و حقیقت را بیان می کنند، مسیحیان سطوح میانی را خدمت کنند. در دورۀ اصلاحات، بسیاری از حقایق از دسترفتۀ کتابمقدس بازیابی شد. یکی از آن حقایق، کهانت همۀ ایمانداران است. این حقیقت به ما می آموزد که همۀ ایمانداران وظیفۀ خدمت در کلیسای مبتنی بر کتابمقدس را دارند. اما به این معنی نیست که همۀ ایمانداران می توانند هر کاری را در بدن مسیح انجام دهند، زیرا عطایای روحانی گوناگونی وجود دارد که منجر به خدمت در زمینههای گوناگون می شود و همچنین میزان رشد و بلوغ در مسیحیت، مراحل مختلفی دارد که با توجه به آن، شخص صلاحیت لازم برای خدمت را کسب می کند. اما با اطمینان می توانیم بگوییم که منظور این است که همۀ ما می توانیم برای یکدیگر دعا کنیم و تعلیمی را که از کتابمقدس می گیریم، با یکدیگر در میان بگذاریم. همچنین بدین معناست که کلیسای خانگی سالم، مکانی است که همه برای کمک و خدمت به یکدیگر جمع می شویم و این خدمت جزو اختیارات شخصی عدۀ به خصوصی نیست. چندین راه که به کمک آنها می توانید کهانت همۀ ایمانداران را در کلیسای خانگی شکوفا سازید، عبارتند از:
- هنگام پرستش، تا حد امکان تعداد بیشتری از مردم را در این امر شرکت دهید. به طور مثال، با دعوت آنها به خواندن یک مزمور، ذکر آیهای دربارۀ خصوصیات خاص خداوند و یا مشارکت در دعاهای نیایشی، این کار را می توانید انجام دهید.
- از روشی گروهی برای مطالعۀ کتابمقدس استفاده کنید. یک الگوی مفید این است که به ترتیب با دعوت هر شخص به خواندن یک آیه، متن را با هم بخوانید. از تکتکِ افراد بخواهید آیهای را که بر قلب یا فکر آنها بیشتر نشسته است، با دیگران، در میان بگذارند. سپس از گروه بخواهید فهرستی از سوالات در رابطه با متن خواندهشده تهیه نمایند و سایر افراد را تشویق کنید با توجه به آیات مذکور، سوالها را پاسخ دهند. در انتها، در مورد چگونگی کاربرد آن حقایق با هم صحبت کرده، برای یکدیگر دعا کنید.
- زمانی را به این اختصاص دهید که اعضای کلیسای خانگی خود را به گروههای سه نفره تقسیم کنید. از هر یک از آنها بخواهید یک موضوع که باعث شادی آنها در خداوند می شود و یک ناراحتی از زندگی خود را در گروه مطرح سازند و برای یکدیگر دعا کنند.
